The Best Year of my Life

My Dear 2010,

And I just can't leave my digital pen alone. My fingers are ready! Although I simply know that only a few people will read this paper I’m still gonna write this anyway. 2010 this is for you, I will always love you. You were my miracle!

2010 has been THE year for me. It was the best year of my life! I really loved my college time. Living on my own in Haarlem was awesome and I fell in love with living the life in Amsterdam. My big trip around the world  has been extraordinary, eye-opening, wonderful and so much more than words can say. It’s a feeling you only know when experienced by yourself.

In the land of the Lord of the Rings called New Zealand I climbed Mount Doom, swim with wild dolphins, saw sealions and even a small penguin and I took 250 pictures on Frans Joseph Glacier. But the best experience was being alone in the wild or should I say alone on the road. Walking down the roads with my house on my back with my thumb in the air wasn’t always fun but when someone stopped for me I was as happy as a child can be. Being a hitchhiker was great. I’ve hitched with the most lovely people on the planet.

In the beautyfarm called Australia I’ve spend the most of my beloved time. More then seven months I was blessed to be in paradise!

In Sydney I was living in one big family earning my dollars at Darling Harbour, sharply shaved in an Indian Restaurant. Celebrated my 27th birthday with new friends in Kings Cross.

After I’ve seen the whole east coast  we drove from Sydney to Perth. We crossed the Nullarbor in South Australia, I saw family in Melbourne and saw frost on our car windows in the Grampians NP. We camped along the Great Ocean Road and offcourse our car had a flat battery in the middle of nowhere.

From Perth to Darwin we fell again in love with this great land. The most beautiful desolated beaches, thermal rivers, endless roads, pinnacles, stromatalites, big and small gorges, lakes as big as Holland, kangaroo’s dead and alive and Karijini NP and so much more.

In Darwin we split up and alone I took the Ghan to the Red Centre. I visited this holy land of the aboriginals and saw the Olga’s, Uluru and Kings Canyon. With tears in my eyes I flew out of the land down under and I took a Tom and cruised to South East Asia.

In Thailand I chilled in Bangkok and had my first pad thai and fried rice with vegetables. In Pai I drove on a motobike, I survived the trekking in the mountains of Chiang Mai and crossed the Meekong River to Laos on a warm day in august.

In Luang Prabang I danced the night away with new friends from Russia, UK, China, Roemenia  and the US of A. In Vangvienne I had a sweet romance with a local woman. I teached the local children a new language by volunteering in a beautiful place in the jungle of Laos.

In Cambodia I saw the biggest religious building in the world. Ankor Wat was really amazing. Donating my blood was absoluty an “O Positive” thing to do and in Siem Reap I learned how to make a Cambodian Papaya Salad.  In Phnom Phen I saw the cruelty of the Khmer Rouge in the massgraves and in the prison S-21. In this capital city of Cambodia I also started my couchsurf adventure, not knowing what I was doing and not knowing how awesome this was.

In Vietnam I travelled with new intresting friends. I knocked my head a few times in the tunnels of Ho Chi Minh near the DMZ. Saw some surprisingly nice beaches. I played The Ring of Fire for only 2 dollars and was totally wasted. Hoi An was fun, cheap and warm! In the north of Vietnam I cruized along the watermountains of Halong Bay and I was inspired by the mountainpeople of Sapa. I just loved the trekking in those rice mountains!

In Singapore I blew new life in my couchsurf adventure and I was part of a lovely family for a few days. Singapore was a great place to wander and I fell in love again with this big and clean city.

In Malaysia I oversaw Kuala Lumpur whilst standing at 450 meter in the world biggest twin towers; The Petronas. In the Perhentian I found myself in paradise. The most beautiful and clear waters are here! Paradise is here!

Back in the land of the endless smilyfaces I chilled for more then a week on a new couch and had a great relaxing time.

Overall Asia was truly amazing. The food was fantastic and divers, the massages where cheap but really healthy and good. I was inspired by the locals and the way the live their life. I met so many intresting backpackers and loved to talk english all the time only ofcourse my asian is not that good and my couchsurf adventure was truly fabulously  awesome.  There is so much pure love within all couchsurfers.

Like I said before 2010 was my year. A year I felt so free. No regulations,  restrictions or obligations. Not a single say was the same. Always new people and new conversations. A year where I could be free and a year where there was a different spirit living in my body. I was another human being than I was before.  I loved it and I made the most of it that’s for sure. After two months home sweet home I can tell you it doesn't feel that sweet yet. It is a whole different world and I need some time to get used to all these west european things. I'm setting my goals on 2011!

Let’s start making the most of 2011!

Thanks to everyone who showed me the true meaning of the word LOVE!

You have been amazing to me and I hope I was to you….

Jeeeetje wat is het koud hier.............

En dan heb ik het natuurlijk over Nederland....

Ladies and gentleman….I’M BACK!!!

Bij het schrijven van mijn laatste verhaal was ik de dagen letterlijk en figuurlijk aan het aftellen. Mijn avontuur zat er bijna op en ik wist het. Dondersgoed wist ik het. Het voelde raar en het voelt nog steeds raar!

Geen tweedaagse cursus dus in Bangkok en dus geen leraar Engels en dus ben ik zondag 17 oktober terug gekomen. Op een mooie zondagochtend, strakblauwe lucht en 5 graden kom ik half 7 aan op Schiphol en ben ik officieel weer thuis na 1 jaar reizen. Na dik een uur heb ik me backpack te pakken van de bagageband. Het is wederom een feit;het lange wachten en ja, ik ben echt in Nederland.

Peter Kamps is één van de weinige die wist dat ik thuis zou komen en hij pikt me op van Schiphol. Geen groot welkomscomitee voor mij maar gewoon Peter. Net alsof ik 3 weekjes op vakantie ben geweest vertrekken we op de scooter naar Osdorp waar Peter een heus appartement belegerd. Gelukkig zijn we er redelijk snel want mijn vingers vroren er bijna af zo koud had ik. Thuis bij Peter kletsen we wat, eten een broodje kaas ( Hollandse kaas natuurlijk) en dan spring ik onder de douche. Rond een uur of twee raap ik me spullen weer bij elkaar en met dubbele lagen kleren loop ik naar de tram en niet veel later sta ik in de Pijp. Als een echte backpacker met al mijn spullen loop ik naar de Ostadestraat waar ik al snel oog in oog sta met Rik. Samen lopen we via de bekende Amsterdamse steile trappen naar het paleisje van Rik. Het duurt niet lang of maat Mike is er ook bij. Met een theetje en een stroopwafel trakteer ik mijn oude huisgenootjes op een aantal topverhalen van mijn vele avonturen en met een Heineken in ons hand wordt het er veel gelachen. 

Rond etenstijd vertrekken we richting de stad en al snel lopen we de Albert Cuyp op en nestelen ons in de Groene Vlinder. Drie keer de daghap en drie biertjes net als vroeger als we uit ons werk kwamen en geen zin hadden om te koken. Alles is zo herkenbaar en alles voelt goed en betrouwbaar. Heerlijk om weer herenigd te zijn met mijn maatjes.

's Avonds rond half 8 verlaat ik de Pijp. Met muts, 4 lagen kleren en mijn volle baard zit ik wederom weer in de tram richting station Amsterdam Sloterdijk. Nog steeds in de war van de situaties en het feit dat ik terug ben zit ik in de trein richting Beverwijk en half 9 sta ik voor de deur van me ouderlijk huis. Ik wacht even, neem een moment voor mezelf en laat het even tot me doordringen dat ik echt thuis ben. Het avontuur zit erop! Ik ben er klaar voor, druk op de bel en enkele seconden later doet Femke open. Ze geeft een gil en schrikt zich een behoorlijk spreekwoordelijk hoedje. Is dat echt haar broertje voor de deur? “Verrassing” is het enige wat ik uit me mond krijg en we springen elkaar om de nek. Binnen luttele seconden staan Eveline, Pa en Ma ook in de gang. Vreugde tranen springen in het wild en er wordt wat afgeknuffeld. Wat is het allemaal onwerkelijk voor hen. Ze geloofde heilig dat ik pas in december zou terug komen. Mijn missie was accomplished. Wat geweldig om op deze manier thuis te komen. Pure emoties is wat ik zag en het was geweldig. Eenmaal van de schrik bijgekomen zitten we aan tafel met zijn allen en kletsen we de hele avond verder. Dan als de avond bijna plaats maakt voor de nacht vallen me oogjes dicht. Ik ben inmiddels al 42 uur wakker. In me eigen bedje val ik snel in slaap.

De dagen die volgen staan in het teken van de verrassing. Tante's, ooms, neefjes, nichtjes en vrienden. Wat gaaf om ze allemaal te verrassen wat gaaf om hun reacties te zien. Goed om weer herenigd te worden.

De ene droom is over en de andere kan beginnen!

Het is haast niet te beschrijven hoe ik me voel en gevoeld heb de afgelopen week. Alles is zo hetzelfde en niks is veranderd. Het is hier ook bizar koud. Mochten jullie iemand zien lopen met een ski-jack, wanten, sjaal en muts, grote kans dat ik het ben. Raar om ook weer in Amsterdam rond te lopen of boodschappen te doen bij de Vomar in Beverwijk. Raar omdat alles zo herkenbaar is en je realiseert dat je een jaar weggeweest bent. Iedereen spreekt opeens ook weer Nederlands. Moeders met kinderen in de tram hebben het over brood met pindakaas en hagelslag. Het is een alledaagse dag in Nederland maar voor mij lijkt het alsof de tijd heeft stil gestaan en soms realiseer ik me niet dat ik echt een jaar ben weggeweest. Ik leef nog op een reusachtig grote roze wolk.

Met geen cent te makken begin ik rustig aan mijn nieuwe droom. Ik heb geen rode cent te makken maar mijn backpack zit vol met 1001 geweldige verhalen. Ik kijk nu terug en denk; wow, ik heb echt iets magisch gedaan, iets spiritueels, iets groots. 12 maanden weg van thuis, weg van vrienden en familie. Een jaar weg en maar zien hoe het loopt en waar je terecht komt.

Ik heb gigantisch genoten maar dat hebben jullie wel meegekregen van al mijn verhalen.

In Australië heb ik met andere backpackers het grote rondje gedaan en ben ik via de mooiste wegen van de oostkust naar de westkust gegaan. In Nieuw Zeeland heb ik de vriendelijkste mensen ontmoet, de mooiste landschappen gezien en 4 weken liften was een geweldige ervaring die ik nooit zal vergeten. In Zuidoost-Azie heb ik genoten van het heerlijke eten, de goedkope biertjes, de schitterende natuur, het couchsurfen, vrijwilligerswerk, de vele tempels, bloed doneren en nog veel meer. Ik heb de mooiste dingen gezien, de gaafste dingen gedaan en een hoop nieuwe vrienden gemaakt over de hele wereld.

Mensen vragen zich af of ik veranderd ben, een ander persoon ben geworden. Ik laat dat antwoord aan jullie over. Ontdek mij opnieuw zeg ik en wie weet kan ik jullie ook verrassen….

Groeten, knuffels en liefs,

Bouke

Ps: sinds kort ben ik weer bereikbaar op mijn oude en vertrouwde mobiele nummer 06-11 456 800. Daarnaast werkt boukeraap@gmail.com ook nog steeds perfect.

Koh Samui - Het leven op een tropisch eiland

Inmiddels heb ik mijzelf gesettled in een schitterend wijkje op het eiland, Koh Samui. Ik ben wederom aan het couchsurfen.

Wasu heeft een leuk klein huisje. Een klein woonkamertje, een slaapkamer een keukentje en een reusachtige badkamer waar je met gemak met 20 man kan douchen. Alles voor de prijs van 4000 Bath per maand.

Ik hoef jullie vast niet te vertellen dat het hier tropisch mooi is, tropisch warm is en de sfeer tropisch relaxed is. Alles gaat hier als je het mij vraagt een stuk langzamer dan in Nederland en alles kan en moet bijna op zijn tijd gaan.Toch doe ik het toch.

Afijn, de "couch" bevalt prima en zo hou ik het een week vol bij Wasu. Overdag gebeurd er weinig. Rond de klok van 9 uur stap ik meestal uit "bed". Doe dan wat krachttraining met een 6 liter fles water en wat overige rek en strek oefeningen. Vol met zweet spring ik onder de koude douche ( een warme douche is er gewoon niet, ook overbodig hier ) en dan fris en fruitig loop ik meestal naar het strand. Handdoekje, boekje en een appel of een worteltje als snack in de tas en klaar ben ik. 

Ik ben, nu ik dit schrijf, redelijk poeppie bruin zoals jullie dat in Nederland zouden omschrijven met enkele kilo's extra gewicht erbij als souvenir van mijn bourgondische levenstijl op dit eiland. Het sporten zal toch op een frequenter niveau plaats moeten vinden en wellicht dat de mate van alcohol en vooral de "fried rice with vegetable maaltijden" en andere thaise heerlijkheden moeten worden ingedunt. 

Omdat ik overdag nogal als een koala op het strand met een cocktail en een boek doorbracht en omdat Wasu overdag als villa manager aan het werk was besloten we 's avonds het eiland onveilig te maken.

Zo zijn we op een vrijdagavond naar de Fisherman's Village gegaan. Een lange straat met winkeltjes, straatkraampjes met souvenirs en overal staan kleine gaarkeukentjes waar van alles en nog wat gemaakt wordt; Van potato balletjes met suiker tot gefrituurde kippenpootjes ( is dat met een tussen "n" ? ) en van allerlei thaise zoetigheiden tot gefrituurde fish.

Na de  wandeling stappen we weer op de scooter en rijden naar Chaweng Beach. En op het strand drinken we wat Thaise biertjes en redelijk aangeschoten rijden we op de scooter weer terug naar huis. 

Op een zaterdagavond zijn we wezen stappen. Vanaf 12 uur staan we te springen in de Mango Bar op de meest foute hits die in Nederland een hit waren toen ik een jaar geleden weg ging. Hier worden ze nog steeds kapot gedraaid. In een andere aanliggende bar wordt meer mijn muziek gedraaid. Techno en drum n bass. Dus alleen pak ik wat hitjes mee hier en ontmoet 2 Thaise meiden. Al snel wordt het Techno en Drum N Bass ingewisseld voor de klassiekers van onze grote vriend Tiesto. Bij Flight 463 gaat iedereen los en lach ik wat om deze vertoning. Tiesto is natuurlijk goed en wereldberoemd maar Flight 643 is toch echt zo oud haha. Afijn rond 4 uur na een geslaagde avond druipen we af.

Op een zondagavond zijn we naar de film geweest. Voor 3 eurootjes in een schitterend grote bioscoop naar de nieuwe film van Leo Di "Interception". Eerst nog wat eten en drinken. Na de zoveelste thaise traditionele maaltijd ( Dit keer coconut soup met ginger en bamboe ) genieten we van de film.

Op een maandagavond zijn we naar een All you can eat buffet geweest en dat heeft men geweten ook. Als een echte Joey Tribbianie heb ik mezelf goed volgepropt met super lekkere Thaise hapjes. Je moest het natuurlijk wel zelf maken. Het is een soort gourmetten maar dan op ze Thais. Ik zit er volgens mij nog steeds vol van haha!

Op een dinsdagavond zijn er 2 vriendinnen van Wasu in de keuken aan de slag met een groene curry. Wederom een engeltje die op me tong piest en het smaakt weer geweldig. Ondanks dat het best "spicey" is laat ik het me goed smaken en overtreft de kwantiteit bijna de kwaliteit zoals wel vaker het geval is haha.

Afijn...

Zo breng ik de dagen dus door tot ik begin met een nieuw avontuur; Vanaf vandaag ben ik namelijk officieel leraar engels op een basisschool in een plaatsje dichtbij Krabi in Thailand. Na een 2 daagse cursus in Bangkok ben ik terug en vandaag begonnen aan mijn eerste dag. 

Ik krijg een leuk salaris en kan er alles mee doen wat ik wil. Een van die dingen is een ticket kopen terug naar Nederland wat ik zojuist online gedaan heb. 18 december sta ik weer op vertrouwd grondgebied.

Tot zover en binnenkort een nieuw verhaal nieuwe foto's...Jullie reacties zijn wederom weer van harte welkom.

lagon!

Bouke

Singapore Sling, Kuala Lumpur Madness and back to Paradise

Om precies te zijn ben ik vandaag 355 dagen aan het reizen en het houdt voorlopig nog niet op! De lol zit er nog goed in en Azie is nog steeds geweldig mooi! Momenteel ben ik op een eiland in Thailand belandt en is het elke dag minstens 30 graden en schijnt de zon volop. De palmbomen, de strandstoelen, de kokosnoten, de reaggea muziek, de cocktails, de parel witte stranden en de diep heldere wateren zijn de perfect ingredienten voor dit stukje paradijs.

Voor ik jullie verder meeneem in mijn tropische euforiteit duiken we eerst even terug in de tijd en komen we na een gezellige vlucht aan in Singapore. Het is dan half 2 en ik doe een tukje op het vliegveld. Half 6 in de ochtend Ga ik aan de slag met de routebeschrijving van Phoebe. Phoebe is mijn tweede couchsurf host. Na een geslaagde trip kom ik aan en schudden we elkaar de "ferme" hand. Phoebe woont samen met haar zus en moeder in een groot appartement ( met prachtig uitzicht op de stad ) net buiten het centrum van Singapore. Ik krijg voor de time being een eigen kamertje met slaapbank en besluit eerst even wat extra bij te slapen alvorens ik de drukke CBD ( iets van central business district volgens mij ) in duik!

Singapore komt over op mij als New York. Dat is raar want ik ben daar nog nooit geweest. Later stel ik mijn mening bij n vergelijk ik Singapore eerder met Sydney, waar ik wel geweest ben uiteraard.

Alles in deze stad is eigenlijk tegek en dat beeld wordt gevormd door mijn vergelijking met andere grote steden in azie in de afgelopen 2 maanden. Bangkok, Hanoi, Saigon, Phnom Phen of Vientainne. Het openbaar vervoer hier is perfect, geen zwervers of bedelaars, de stad is netjes je vindt er geen rommel op straat. Overal op elke hoek van een straat is een gigantische shopping mall met de duurste merken. Overal is een 7/11 supermarkt. Genoeg Starbucks en meer dan genoeg Mac Donalds, KFC en Burger King.  Geen tuktukdrivers die je non stop lastig vallen en geen brommers maar eindelijk weer eens een duidelijke meerderheid aan auto's!

Al met al ik ben verliefd op Singapore. Een geweldige stad met van alle culturen een beetje maar misschien een overvloed aan shoppingmalls. Eigenlijk is Singapore 1 grote shopping mall haha! Gelukkig zijn er ook nog de centum wijken zoals Chinatown en Little Inda waar de ouderwetse en herkenbare straatrestaurantjes weer boven water komen drijven en waar ej voor een redelijke prijs een lekkere hap naar binnen kan werken.

Na 3 dagen Singapore besluit ik weer verder te gaan. Ik heb een super tijd gehad hier en dat komt voor een groot deel door mijn couchsurf host Phoebe en haar moeder, die me altijd een appel gaf of een Japanse lekkernij of voor me kookte of ontbijt voor me maakte of me kleren wasde of zelfs een gat in me broek naaide. Met Phoebe ging ik vaak 's avonds nadat ze klaar was met werken de stad in. Hebben we leuke en goede gesprekken gehad en veel gelachen om de meest gekke foto's van elkaar bij de skyline at the harbour.

Met mijn gloednieuwe Birkenstocks stap ik na 3 top dagen in Singapore in de bus naar Kuala Lumpur ( vanaf nu KL ) en na 5 uurtjes speedracen en nieuwe stempel in me paspoort rijker kom ik vroeg in de ochtend half 5 aan in KL en met volle bepakking onderweg naar mijn 3de couchsurf host Hunch. KL is klaarblijkelijk een andere stad en al het nette en schone en goed georganiseerde Singapore valt hier in het niets. Het lijkt meer op Bangkok..Als ik Hunch op straat ontmoet brengt hij me naar zijn kamer. Het is een kleine kamer in wooncomplex. Samen met een andere man slapen we met ze 3en verder. Hunch op de grond, ik op de grond en die andere man op een bed . Het is ff wennen en ik voel me wat onwennig. Niet wetende waar ik belandt ben en neit wetende wat me gaat overkomen en niet wetende wie die 2 vreemde mannen zijn bij wie ik Couchsurf. Niet veel later sta ik half 10 in de beroemde KLCC Petronas Twin Towers op 450 meter hoogte. Hunch werkt hier als host en heeft mij en gratis tocket verschaft voor en tourtje naar de top en de skybridge! Erg kicken dit. Later hoor ik ook dat dit de tweede dag is dat je helemal omhoog kan naar 450 meter hoogte! Niet slecht dus en ik tref het maar weer.

Na een geweldige ervaring op 450 meter hoogte breng ik de rest van de dag door met zwerven door Chinatown en rond rijden in de sky mono rail. KL is toch wel minder interessant dan Singapore en na 2 dagen heb ik het wel gezien en boek ik een trip naar de Perhentian Islands.

Na een lange busrit kom ik aan en bevind ik mijzelf in het mooiste stukje paradijs wat ik ooit geien heb. Het is werkelijk super schitterend hier. Het water is kraakhelder en de stranden zijn fenomenaal fantastisch mooi wit. Het is ook super rustig en dus zijn de meeste strandjes leeg en zijn er geen toeristen te bekennen.

Ik maak een jungle tocht en zweet mijzelf een ongeluk en neem een verfrissende duikin het water en dobber wat in het rond. 's avonds in mijn guesthouse als de zon allang achter de horizon bekijk ik de meest recnte versie van Robin Hood met Russel Crow en ga ik redelijk vroeg naar bed. Gesloopt van een enerverende dag vol nieuwe impressies en indrukken.

De volgende dag vertrek ik weer op naar een nieuw stukje paradijs; Koh Samui, Koh Pahgan en Koh Tao. De beroemde eilanden van Thailand.

Na een treinrit van 10 uur, waar meer soldaten en politie de veiligheid waarborgen met AK47's en ander schutgerei, komen we aan in Surit Thani waar ik samen met Chris en Vikky midden in de nacht een hotel boek en in een 3 persoonskamer vallen we snel in slaap!

De volgende dag met de boot naar Koh Samui waar ik momenteel heerlijk aan het genieten ben en bij mijn 4de couchsurf host Wasu verblijf.

Kortom genoeg geschreven voor vandaag ga het strand even opzoeken en vanavond met Wasu op de scooter naar Chaweng, de Mango Bar. Samen met zijn vrienden gaan we daar wat biertjes wegtikken en gaan de voetjes vast weer eens van de vloer!

Adios!

Vietnam - "Hanoi-Halong bay-Hanoi-Sapa-Hanoi"

Terwijl Hanoi zich klaar maakt voor haar 1000 jarig bestaan zwerf ik door de stad, langs de vele straatrestaurantjes, mini winkeltjes met 1001 T-shirts en genoeg andere winkeltjes. Daarnaast doe ik me best niet aangereden te worden door de duizenden scooters die hier kris kras door elkaar rijden. Verkeersregels zijn summier hier in Vietnam en dat geldt zeker voor Hanoi. 's Avonds gaan de lichten aan en komt de stad nog meer tot leven. Overal in de stad worden de vietnamese vlaggen opgehangen en meer lichtjes gemonteerd. Van 1 tot 10 oktober is het feest in Hanoi.  Jammer genoeg ga ik het missen. Ik vlieg namelijk vanavond naar Singapore. Een nieuw land met een nieuwe hoofstad erbij! Alhoewel land....Singapore is eigenlijk 1 grote stad! ( net iets groter dan onze Nederlandse Noord Oost Polder )

Afijn,

Met Stacey, Billy, Magnus en Richelle komen we vroeg in de morgen aan in Hanoi en uiteraard worden we weer eens 5 KM buiten het centrum gedropt. Een stuk of 15 taxi drivers hangen aan je lip maar wij negeren ze keihard, trekken onze stoute schoenen aan en met volle bepakking als echte backpackers vinden we onze eigen weg naar het centrum en arriveren precies op tijd in Hanoi Backpackers Hostel waar het gratis ontbijt in volle gang is. Heerlijke witte Franse baguette's met perenjam, appeljam, bananenjam of gewoon een banaan. 

8 baguette's later voldaan besluit ik met Magnus en Richelle mijn aangekomen calorien te verbranden door de Lonely Planet city walk te bewandelen. Na een interessante wandeling ben ik samen met Magnus stipt om 3 uur terug. Waarom? Gratis bier op het dakterras, we mogen ze zelf tappen haha! geniaal. Later samen met Billy en Stacey aan het bier en het smaakt uiteraard prima. Helemaal na onze wandeling door de zwetende marktstraatjes van Hanoi.

De volgende ochtend vertrekken we half 8 naar Halong Bay. Na 4 uur in de bus arriveren we en gaan aan boord van de " Black Pearl ". Met een leuke groep mensen varen we uit en al snel varen we langs de vele rotsformaties. Na onze lunch arriveren we bij een floating village, we wisselen van boot en gaan door wat grotten en zwemmen in een schitterend meertje.

De middag valt de zon zakt lager en lager en tijdens onze kayak tour zien we de zon achter de rotsformaties vallen. De zon is inmiddels ver achter de horizon maar de maan geeft ons nog genoeg licht voor een duik in het water vanaf de boot! De backflip blijkt het meest populair. Na ons diner gaan de voetjes van de vloer. Mijn telefoon doet dienst als juke box en met een TIger beer in onze handen kan de avond niet meer stuk. De avond is lang en met wat drankspelletjes sluit ik hem af en val in slaap in een zwetende cabine naast de motor van ons bootje.

Rond 5 uur wakker voor de zonsopgang en het wordt een lange dag vandaag. We varen naar Cat Ba Island. In de haven stappen we in de bus en worden we gedropt bij de voet van een berg. het is 9 uur in de ochtend en de vochtigheidsgraad ( humid ) is enorm. Zweten zonder activiteit is vrij normaal hier. We starten met de klim naar de top en na een uur staan we op de top. Het zweet is overal. Deze dag gaat in de boeken als de meest warme en zwetende dag van mijn trip.

Na de afdaling voldaan en veilig aangekomen en in de bus onderweg naar the Sunflower 2. Ons hotel voor de overnachting. Op de hoek van de straat drinken we een biertje voor 3000 dong en besluiten dan een powernapje te doen. Na 2 uurtjes slaap gaat mijn wekker en wordt ik wakker in een nat bed. Heerlijk die zweet! droge kleren aan en rond half 5 's middags lig in het water te dobberen. Het klinkt allemaal als paradijs als jullie dit zo lezen en dat is ook zeker weten alleen het water is totaal niet verfrissend. Het is gewoon zwetend warm haha. In de schaduw chillen we op onze handdoekjes en in het donker lopen we terug naar ons hotel voor onze avondhap. Het valt wederom weer tegen maar goed eten is eten en rijst is rijst. Na de zoveelste douche lopen we naar de riverside en drinken biertjes met een gezellig groepje. 

Next morning redelijk vroeg uit de veren en na een lange dag terug in Hanoi.

2 dagen later pak ik de nachtbus naar Sapa, wederom een tourtje. In Sapa aangekomen heb ik het gevoel aangekomen te zijn in Saalbach Hinterglemm. De bergen, de mist en de vele hotels brengen me terug naar het heerlijke ski gevoel. Ondanks dat het geen 35 graden is, is het evengoed 20 graden en er is totaal geen sneeuw. Ik realiseer me dat een ski vakantie nog even op zich moet laten wachten.

Niet veel later begint de trekking en na een dagje wandelen door de rijstvelden, de bergen en de vele bergdorpjes komen we aan bij onze Homestay. Het eten is fenomenaal en ik kan mezelf niet inhouden en eet weer eens veels te veel en laat het mezelf goed smaken. 

Als de avond valt komt het alcohol boven de tafel ofwel uit de koelkast en wordt er volop gekingst ( Ring of Fire ). Het wordt weer dolle pret en ik kan niet wachten om met jullie te kingsen. Geweldig drinkspelletje....

Dag 2 van de trekking wordt een grote slipper. De paden zijn gigantisch slipperig en vaak erg steil. Gelukkig hebben we gezelschap van de locals en 2 vrouwtjes van in de 40 houden geregeld me handen vast zodat ik niet in een rafijn stort. Voel me een klein kind maar blijkbaar is het nodig en ben ik niet de enige armzalige ziel die op eigen benen de valeien van Sapa kan weerstaan in deze omstandigheden haha.

Na de ochtendwandeling komen we tot rust bij een schitterende waterval. Na een heerlijke Pho worden we opgepikt door een mini busje. De trip zit erop!

Diezelfde avond herenigd met Stacey en Adrian in de nachtbus naar Hanoi. Met 2 Valium pilletjes zak ik al snel weg in een diepe slaap. half 5 in de ochtend beginnen we onze vroeg in de ochtend wandeling back to town. Wederom weer optijd voor een gratis ontbijt en wederom weer na 8 baguette's goed gevuld voor de rest van de dag. 

Vietnam zit erop! Ga weer heerlijk couchsurfen en dit keer in Singapore! Opzoek naar nieuwe Birkenstocks......ben ze verloren ( gejat ) op Cat Ba Island......

Tot de volgende keer. Uitgebreide fotosessie's Halong Bay en Sapa op boukeraap.hyves.nl

Song of the day ;  Journey - Don't stop believing

http://www.youtube.com/watch?v=2NQIPVqLMUg&ob=av2n

Enjoy

Vietnam - "GOOOOOOD MORNING VIETNAM"

We zijn er dan eindelijk.....

Het land van vele hollywood blockbusters; The Deerhunter, Full Metal Jacket, Platoon en Goodmorning Vietnam!

Ik begin mijn nieuwe avontuur in Ho Chi Minh City ookwel bekend als Saigon of Dsitrict 1. Echter in 1976 werd de stad hernoemd.

Na een achterlijke busrit van Cambodia naar Vietnam kom ik redelijk gebroken aan en beweeg ik mijzelf naar een gezellig hostel en voor 5 dollar zit ik gebakken op de 7de etage in een dorm room met de meest geweldige bedden sinds tijden!

Met wat andere backpackers eten we wat op straat en drinken we wat biertjes. De volgende dag koop ik een open bus ticket naar Hanoi met stops in Mui Ne, Nha Thrang, Hoi An en Hue.

Diezelfde avond in de slaapbus naar Mui Ne waar we midden in de nacht arriveren. De volgende dag doe ik een tour naar de bekende white sanddunes. Achterop bij mijn motodriver touren we door de stad en komen we aan bij de white sanddunes. Het ziet er werkelijk schitterend uit. Precies zoals je wel eens hebt gezien op TV in een documentaire op NGC.

Diezelfde nacht wordt ik weer opgepikt door de volgende slaapbus. In de ochtend kom ik aan in Nha Thrang. Het is dan 6 uur 's ochtends en het zonnetje schijnt al volop. Met Remi loop ik met me lonely planet door de stad en vind al snel het strand. Gelukkig maar want onderweg naar het strand wordt ik om de 5 meter lastig gevallen door Motodrivers of andere straatverkopers die me iets willen aansmeren. "Mister Mister where do you go? You need moto drive"....Ik val elke keer weer in herhaling en antwoord vriendelijk "No Thanks, I will walk!"

Op het strand word ik dan aangesproken door een meisje met haar broertje...haar broertje spreekt beter engels dan zij en het komt erop neer dat ze me telefoonnummer wilt hebben. Ik sta perplex. Ik ben net een half uur wakker, niet gedouched en me ogen half dicht en ik wordt gewoon versierd op strand....Dat kan niet goed zijn! Ik bedank vriendelijk en breng de rest van de dag door met andere backpackers op strand. Rond 7 uur in den avond pak ik de bus naar Hoi An.

In Hoi An ontmoet ik een hoop backpackers en met een groep van 10 man genieten we enkele dagen van deze schitterende UNESCO stad. Met 8 biertjes voor 1 euro is het niet moeilijk om hier te genieten. Met een gezellige groep spelen we de ring of fire en zetten we het nachtleven op zijn kop. Totale schade ; 5 euro.

De tweede dag is nog veel achterlijker. We komen meer backpackers tegen en met 30 man zitten we in een restaurant. Alle tafels aanelkaar en na de maaltijd door naar het volgende tentje. We drinken tot het bier op is ( geen grap ) en gaan door naar " Te Why Not Bar".

Hoogtepunten in Hoi An zijn; 8 biertjes voor 1 euro, de lokale markt, het strand, het fenomenale eten, de gezellige mensen, de sfeer en al die lampjes in de straten.

Na Hoi An kom ik aan in de oude keizerlijke hoofdstad van Vietnam. Van het keizerlijke paleis is weinig over. 3 keer raden.....? Precies; de Vietnamwar! Er is veel gevochten in deze stad en tijdens de bezetting van deze stad werden er velen "witten" geexecuteerd.

De volgende dag zit ik in de tourbus naar de DMZ (Demilitarized Zone). Ben Hai River,
Hien Luong Bridge, Vinh Moc Tunnel, Khe Sanh Combat, Ho Chi Minh Trail, Dong
Ha Town en Rock Pile zijn allemaal onderdeel van de tour. De tunnels zijn best bizar. Het is allemaal erg klein en nauw. Dan te bedenken dat tijdens de oorlog vele vietnamezen in deze tunnels woonde. Madness!

Terug in town zijn we net op tijd voor het laatste gratis biertje van het hostel en besluiten daarna een hapje te gaan eten. Daarna kruip ik onder de dekens van mijn heerlijke bed en val in een diepe slaap.

Vanavond vertrek ik naar de zwaar gebombardeerde hoofstad tijdens de Vietnam oorlog, Hanoi! Samen met Stacey en Billy willen we dan snel door naar Halong Bay en dan nog Sapa afvinken en dan zit Vietnam erop voormij en vlieg ik naar Singapore! Nieuwe stempel Nieuw land Nieuw avontuur....alhoewel....Het is eigenlijk maar een grote stad

Enkele feitjes Vietnam War;

58.000 amerikaanse soldaten lieten het leven hier. Dit klinkt als een hoop en dat is het zeker ook maar aan de andere kant werden er 2,6 miljoen vietnamezen vermoord. En dat is vele malen meer dan 58.000

Afijn genoeg informatie tot zover.

Billy staat naast me, we gaan een hapje rijst eten!

Groeten en tot snel!

Bouke 

Cambodja - In de sleur van Siem Reap

GOOOOOOOOOOOOOOOOD MORNING VIETNAM! (ik ben inmiddels in Saigon )

En dan hier eindelijk weer een verhaaltje van formaat!

Het laatste wat ik met jullie heb gedeeld waren mijn dagen als vrijwilliger in Laos. Na een paar dagen met gesloten ogen in Vientianne besloten dat de hoofdstad van Laos niet echt een hoogtepunt was en daarom de slaapbus naar Pakse genomen, wat in het zuiden ligt van Laos. Met 20 gram valium geslapen als doornroosje en sneeuwwitje bijelkaar. Ook Pakse valt tegen en daarom snel door naar Don Det. Don Det is 1 van de 4000 islands in het uiterste zuiden van Laos. Met schitterend weer en nieuwe reisgenoten Luke en Megan een paar daagjes gechilled en eind vorige maand de overstap gemaakt naar Cambodja.

Met een overdag bus na een lange dag 's avonds rond 12 uur aangekomen in Siem Reap niet wetende dat ik hier 9 dagen en 8 nachten zou blijven.

Siem Reap is een geweldig leuk stadje maar het heeft ook een hoop minder mooie kanten die zoveel als mogelijk worden overschaduwd door gigantische hotels en resorts langs de mainroad naar de tempels van Ankor Wat.

Daarnaast is Siem Reap een stadje waar je het gemakkelijk lang kan volhouden. De tempels zijn op fietsafstand, het weer is altijd goed met af en toe een buitje, het eten is fantastisch en goedkoop, de accomodatie is ook goedkoop en de restaurants adverteren overal met 50 dollar cent biertjes en WIFI is werkelijk overal en gratis! Geen wonder dat wij ons hier prima kunnen vermaken in de sleur van.....

De eerste dag in SR een fiets gehuurd en een city tripje gemaakt en rond half 6 de zonsondergang bekeken bij Ankor Wat. Samen met fellow backpackers belandt in de Temple bar tot diep in de nacht. 

Dag twee wederom op het fietsje en nu een halve dag tempels bekijken. Het is bloedje heet en het zweet drupt bij elke beweging die ik maak op de fiets die een gigantische slinger heeft in het achterwiel. 7 kilometer naar Ankor Wat blijkt opeens best ver in deze omstandigheden. We starten in Ankor Thom en bezoeken daar de tempels. De camera doet zijn ding en na een lange dag eindigen we bij de Lara Croft tempel. Schitterend om te zien hoe de jungle hier de ovehand neemt en de bomen lijken wel dwars door de muren van de tempel te groeien. Volledig bezweet en z'n 30 KM op de teller zit de dag erop. We eten wederom weer bijdezelfde tent voor 1 dollar en drinken ons biertje weer in de Temple bar. Wat nieuw is is de wafel.

Dag drie staat in het teken van rusten. Niet veel gedaan dus vandaag. Voornamelijk wat rondgewandeld in de stad, de markt en Pubstreet en na 3 dagen begin ik me al aardig thuis te voelen. Helaas wordt ik nog niet geaccepteerd als local en betaal ik op de markt nog steeds de toeristen prijs. Iets wat me frustreerd. Ik bedoel ik koop een kilo appels voor 9000 riel maar een local betaald voor diezelfde kilo 4500 riel....ik voel me redelijk gediscrimineerd haha! Maar goed het is nou eenmaal zo. 

Dag vier weer een dagje tempels. Dit keer met de Tuktuk naar far far away tempels in de jungle. Als laatste eindigen we bij Ankor Wat. En mensen dit is toch wel echt fantastisch. Hoe is dit gebouwd en waarom en al die stenen... Na een dag tempels zijn we klaar voor de douche en het avondleven in SR. Dus weer eten voor 1 dollar, bier voor 50 cent en wafels voor een prikkie.

Dag vijf een rustdag. Het klinkt gek maar we hebben nu even genoeg tempels gezien! Vandaag gaan we bloed doneren in het ziekenhuis. Niet het eerste wat je zou doen in een land als Cambodja maar het gaat er professioneel aan toe en na 350 mililiter zit mijn missie er voor deze dag op! Met een gratis t-shirt lopen we voldaan en trots door de stad. 's Avonds weer het zelfde liedje. We voelen ons inmiddels locals en we worden herkend op straat en in de markt. Inmiddels gaan de prijzen omlaag enof de porties omhoog.

Dag zes staat in het teken van Khmer kookles. Hoog boven op het dakterras van Le Tigre de Papier staan de ingredienten al netjes klaar en alles is gesealed met plastic. ( Hier zou Rob de Geus dus erg vrolijk van worden ) We gaan aan de slag en na 3 uur hard werken zijn alle maaltijden klaar en zitten we in het restaurant te smikkelen van al het lekkers. Pumpkin Soup, Banana Flower Salad, Mango Salad, Papaya Salad, Stir Fried Chicken & Cashuw Nut etc etc...Heeeeeerlijk dus! Ik hoef jullie niet te vertellen hoe mijn avond werd ingedeeld....

Dag zeven en op de fiets door de slums van SR naar New Hope. Een vrijwlligers organisatie waar ook les wordt gegeven. Ik ontmoet daar Sebastiaan uit Den Haag en hij geeft me rondleiding door het dorpje en ik voel me net een Carolien Tensen die namens de Postcode Loterij Show de goede doelen vertegenwoordigd en een docu maakt over de armoede in Cambodja. Het is heir erg arm en erg treurig. Een straat vol met karaoke tentjes wat niets anders is dan een hoerentent. Sebastiaan verteld me dat je hier 's avonds gewoon niet moet rondlopen. Bij een van de " rijkere"  families wordt ons hond aangeboden en ik kan het niet laten om een mini stukje te proberen. Mensen het smaakt fantastisch. Net draadjesvlees en dan beter!

Dag acht is een lange dag. Rond de klok van 5 uur op me fiets naar Ankor Wat voor de zonsopgang. Na een redelijk bewolkte zonsopgang verder naar de overige tempels die ik nog niet gezien heb. Het zonnetje schijnt nu flink en de foto's zijn des te beter. Rond 1 uur barst het los. Een Monsoon en na een half uur is het weer droog. Als ik dan rond 4 uur naar huis fiets begint eht weer te druppen en dan binnen luttele seconden komt het naar beneden alsof er een hoge druk spuit op me kop staat.

Compleet drijfnat kom ik aan en neem ik voor het eerst een warme douche. Val in slaap in bed en rond 12 uur 's avonds voor het laatst een dollar hap bij ons favoriete tentje!

Dag negen is dag SR en in de bus naar Phnom Penh. Een stad met een bizarre geschiedenis. 

Genoeg verteld voor zover.Ga even de free city walk van de Lonely Planet doen hier in Saigon!

Aju paraplu....

laat maar weer komen de reacties/vragen/tips en jullie belevenissen?

Laos - Volunteering in the jungle

In mijn korte bestaan op deze aardbol heb ik al aardig wat vrijwilligerswerk op mijn CV staan. Zo heb ik ruim 5 jaar gediend als Akela bij de lokale scouting vereniging en daarnaast heb ik ook ruim 5 seizoenen lang vele kinderen de techniek en lol van het schaatsen bijgebracht. Beide activiteiten heb ik altijd met veel plezier gedaan dit in tegenstelling tot de afgelopen 2 weken.

Het was niet altijd rozengeur en manenschijn en het willen doorbreken van een sociale cirkel kan je na dag 1 al meteen op je buik schrijven. Het is een totaal omgekeerde wereld hier. 

Toen ik een brugpieper was ging ik van maandag tot en met vrjdag netjes elke dag op de fiets naar een school met heel veel lokalen, een grote aula, een kantine, rokershok etc etc. Kortom luxe overal en toch als brugpieper vond ik het maar saai en de uren duurde te lang. Hier daarentegen is dat ene uurtje engels van 6 tot 7 in de avond HET hoogtepunt van de kindertjes van hun dag.  

Het is maandagochtend als ik aankom bij het dorpje waar ik voor 2 weken vrijwilligers werk ga doen. Het dorpje stelt niet veel voor. Het is een keuken ( waar ook geslapen wordt ) een restaurant ( waar we ook les geven ) een hangplek en een heuze community center ( wat de daadwerkelijke school moet gaan worden ) daarnaast zijn er 2 slaapcabine's en een douche en wc voor de vrijwilligers. Momenteel zijn er van het laatst genoemde vrij weinig en ben ik weer eens in me uppie. Althans uppie...

Annais uit Frankrijk slaapt ook in de hut en is samen met Senkeo de leiding in het gehele plaatje. Annais is lerares in Frankrijk en is om het half jaar in Laos voor een half jaar. Verder wonen er in ons dorpje 2 jongens, Miew en Gham. Zij zijn zogenaamde workers hier. Gham verdient hier elke maand 20 euro. Zijn oudere zus van 24, Dam is de chefkok en maakt de maaltijden klaar voor het personeel, de workers en eventuele gasten. Zij verdient hiermee per maand 40 euro. Gelukkig netto en natuurlijk handje contantje want een rekening kennen ze hier niet.

Dam en de overige workers wonen in het dorpje 500 meter van ons dorpje en hier komen ook de kinderen vandaan. De eerste avond wordt ik al meteen in het diepe gegooid. Senkeo legt ze even in het kort uit dat ik hun nieuwe leraar ben en dat er vanaf nu weer engelse les is ( want zo is het ook; geen vrijwilligers = geen engelse les ) en geeft het woord dan aan mij. Gelukkig hebben alle kinderen een engels leerboek bij zich en is er al een basis engels bij hun aangebracht. Althans basis....het is niet veel maar toch. Het uur verloopt eigenlijk prima en alle kinderen zijn serieus bezig met de stof. Al gauw kom ik er achter dat hun uitspraak bij veel woorden belabberd is en na herhaling van een aantal woorden wordt er gelachen. Het ijs is gebroken! Na het uur stuur ik ze in het donker naar huis. Ik nuttig mijn maaltijd en duik in bed.

De volgende dag wordt ik wakker en heb ik vreselijk slecht geslapen. Vannacht bezoek gehad van z'n beetje elk jungle beestje inclusief ratten. Klaarblijkelijk had ik nog wat eten in me tas zitten. Nu dus niet meer haha. Het is schitterend weer en ik ben benieuwd wat de dag me gaat brengen. 1 ding is zeker; RIJST. Vanaf nu is het dus elke dag rijst eten. 's Ochtends, 's middags en 's avonds. Ik mag niet klagen want de maaltijden zijn werkelijk fenomenaal. Zeker als je weet hoe totaal niet schoon de keuken is. Alles in de keuken is alles behalve hygienisch. Rob de Geus zou hier dus niet vrolijk worden. Gelukkig geen smaakpolitie hier maar alles wat je gezien hebt in de afleveringen van Rob wat niet door de keuring kwam Daar was dit niks bij. Bovendien was alles zo gemaakt dat Bouke zich om de havenklap overal aan stootte met dat lange lijf.

Naast Dam, Mieuw en Gham is er ook nog onze Punna. Een meisje van 15 wat helpt in de keuken. Ze is hier elke dag van 7 tot 7 en brengt elke dag netjes sticky rice mee van thuis. Punna is een aprt geval en kan soms uren lang op een stoel zitten en niks anders doen dan voor haar uit staren. Vandaar dat ik besluit haar elke ochtend een uurtje prive les te geven.  

De dag brengt me verder Senkeo. Samen met hem en Annais spreken we over mijn invulling in het geheel en het komt erop neer dat factoren zoals tijd, geld, hitte en vooral geld factoren zijn die ervoor zorgen dat alles heel traag gaat hier. Er moet nog veel gedaan worden aan de school. Het heeft nog geen muren en ramen. het enige wat er is zijn een aantal stoelen en tafels van bamboe, 2 TL lampen en een hoop mudbricks. Met laatstgenoemde worden de muren gebouwd. Het is allemaal moeilijk te geloven hoe alles hier gaat. Van Senkeo hoor ik dat de mensen hier in het dorp niet hard werken. Het is simpelweg te warm om de hele dag te werken en er hoeft ook niet altijd zoveel gewerkt te worden. Alles wat ze hier nodig hebben komt uit de natuur. Noten groeien hier aan de bomen, rijst komt uit de grond, groente en fruit ook en daarmee is de Lao hier klaar. De mannen gaan vaak 's avonds op jacht naar bijvoorbeeld vissen. 

Het is voormij dus erg wennen om een dag niks te doen. Ik pak een boek en stort me daarop. Na een week krijg ik versterking van Troels en Elina uit Denemarken en dat komt mooi uit. De avonden worden langer aangezien we elke avond films kijken op de labtop en de dagen worden aanzienlijk leuker. Ook het les geven wordt makkelijker.  Normaal deed ik 28 kinderen alleen en nu worden dat er 18. Later hoor ik ook dat kinderen hier al snel door hun ouders worden bestempeld als lelijk en niks waard. Het is zo bizar te horen hoe het hier aan toegaat dat ook dit moeilijk te beschrijven is. Ik denk dat je het mee moet maken hier. Dam is bijvoorbeeld moeder en getrouwd maar op de vraag of ze van haar man houdt zegt ze simpelweg dat ze van haar zoon houdt en tja haar man....ja echte liefde kan ik het noemen. C'est la Vie!

Het blijft moeilijk kinderen les te geven waarmee je maar moeilijk kan communiceren. Maar na 4 dagen hebben ze het spelletje handjeklap al door en sluit ik elke les af met een potje handjeklap. Ik moet zeggen ze zijn best goed!

Inmiddels zijn we ook begonnen met het bouwen van de muren in de school. Geheel op Lao stijl worden de muren gebouwd van de rijstschilfers gemixed met aarde en water als cement en opgedroogde mudbricks als stenen. Niks geen lijntje en zeker geen waterpas zijn benodigd hier. gewoon een beetje gokken en bouwen maar. Het is net Lego!

Na een aantal regendagen, Buddha dag en overige dagen waar niet gewerkt werd zijn er toch zeker een aantal productieve dagen geweest waar we toch meerdere muren neer hebben kunnen zetten zit het erop voormij. Het is genoeg. Ben het zat om elke nacht vreselijk slecht te slapen op een matje wat praktisch net zo hard is als de grond. Elke dag 3 keer insmeren met anti insect repellent en sunscreen. Overal spinnenwebben als je ergens loopt. Overal en altijd die mieren en muggen. Heb met plezier les gegeven aan de kinderen en heb met plezier geholpen in alle andere dingen die ik gedaan heb maar het is weer tijd om verder te gaan. Met Troels en Elina gaan we lopend naar de stad drinken wat en de volgende dag pak ik de lokale bus naar de hoofdstad van Laos, Vientianne! klaar voor de saune en massage haha!

Laat jullie reacties maar weer komen. Ik had het hier ook nog over met Troels en Elina. Het is altijd zo leuk om reacties te krijgen op je weblog. Elke keer steek ik er weer een hoop moeite in om een leuk verhaal voor jullie te schrijven. Het ontvangen van reacties is dan echt super leuk. Al is het maar iets.......

Lagon!

Bouk 

Volgende pagina »